De week tegen pesten

Omdat het zo hoort…..

Tue, 23 Sep 2025 14:21:16 GMT

Hoe om te gaan met meningen van anderen? Lees: minder empathische en/ of gevoelige mensen.

Toen mijn kinderen nog kleiner waren en ik een minder ervaren moeder was, vond ik veel dingen heel ingewikkeld. Straffen bijvoorbeeld. Geen voorstander. Hooggevoelige kinderen op de gang zetten als ze iets ‘niet goed’ doen, vond en vind ik niet bepaald helpend. In mijn ogen creëerde ik daarmee alleen maar onveiligheid en was de consequentie van de gang vaak niet passend bij wat er gebeurd was.

Help, enthousiaste kinderen op het feestje!

Want stel je voor: je bent een jaar of 6 en gaat als een net iets te enthousiaste wervelwind door de woonkamer waar toevallig ook een feestje aan de gang is. Denk veel mensen, kopjes koffie op tafel en bordjes vol taart. En oepsie, in al je enthousiasme sneuvelt er een glas wat tot de rand toe gevuld was met plakkerige ranja. Was, want door jouw vrolijkheid ligt de inhoud van het glas verspreid over het net nieuwe vloerkleed. Je ouders (of toch in elk geval één van de twee) schieten uit hun slof, pakken je onder je oksels en zetten je in een hoekje in de gang waar je ‘maar eens na moet gaan denken over wat je net hebt gedaan’…..

Als 6-jarige begrijp je niet zo goed wat je verkeerd hebt gedaan, want je was toch alleen maar lekker aan het spelen? Waarom moet je daarvoor op de gang staan?

Ik ervaar bij een op-de-gang-straf:

uitsluiting, omdat je iets verkeerd doet
het gevoel van er (even) niet meer bij horen vanwege je gedrag
een moment waarbij er een verstoring is in de verbinding tussen ouder en kind
en daardoor een mogelijk onveilig gevoel bij je kind

Ik ben het er absoluut mee eens dat het belangrijk is voor kinderen om grenzen te hebben. Het is nu eenmaal handig om te weten wat kan en wat niet. Grenzen bieden bovendien veiligheid en voorspelbaarheid. Maar de manier waarop je die grenzen bewaakt, daar kun jij als ouder het verschil maken. Sluit je een kind zoals hierboven uit vanwege het gedrag, dan zal je kind voelen dat het geen fouten mag maken. Doet je kind dat wel, dan ligt ‘ie eruit. Tijdelijk weliswaar, maar toch, je hoort er op dat moment niet bij.

Dat dus liever niet, maar hoe dan wel?

Het is niet verkeerd om je kind even uit de drukke situatie te halen. Maar dan wel sámen. Neem je kind even mee naar een rustig hoekje of naar de keuken. Leg uit dat je begrijpt dat je kind enthousiast is, maar dat er veel spullen op tafel staan en dat dat geen goede plek is om te rennen. Stel voor om lekker naar buiten te gaan met een aantal andere kinderen. Help ze eventueel even op gang met een spel of iets anders leuks om te doen. Mijn ervaring leert dat ze daarna vanzelf met allerlei creatieve ideeën komen en lekker aan de slag gaan samen.

Maar waarom heet deze blog dan ‘omdat het zo hoort’?

Omdat ik vaak gevoeld heb dat mijn ‘gebrek’ aan straffen niet oké was. Dat er iets van gevonden werd. Nu weet ik dat ik mijn gevoel volg, het veel meer oplevert als ik aandacht geef aan positief gedrag én dat dit veel beter werkt bij mijn kinderen. Toen was ik daar onzeker over. Zoals over zoveel dingen. Nu kan ik meer bij mezelf blijven én de behoeftes van mijn gezin. Maar dat betekent wel dat ik met enige regelmaat de volgende vragen krijg:

“Moet hij zijn bord niet leeg eten?”

Nee, ik vind het belangrijker dat mijn kinderen leren aanvoelen wanneer ze genoeg op hebben, zodat ze niet standaard te veel eten. Dat betekent niet dat ik ze niet stimuleer om na te denken over hoeveel ze opscheppen. Maar ook dat heeft voor mij weer te maken met leren aanvoelen ‘hoeveel honger heb ik?’

“Moet zij niet mee naar dat feestje?”

Nee, in dit geval mag ze kiezen. Tuurlijk hebben ook onze kinderen verplichtingen. Dingen waar ze echt niet onderuit kunnen. Maar ruimte krijgen om je eigen keuzes te maken en ervaren dat je autonoom mag zijn, is iets waar je veel van leert. Niet alleen dat je beslissingen gevolgen hebben, maar ook dat je leert aanvoelen wat je belangrijk vindt en waar je je tijd aan wil geven.

“Moet hij geen net bloesje aan?”

Eh nee, hij mag aantrekken waar hij zich fijn in voelt mits het allemaal heel is ;). Ja mensen, als je autonomie wil dan geldt dat ook voor de kledingkast!

Sommige dingen kun je pas gaan toepassen als je kinderen net wat ouder zijn. Maar over het algemeen geldt bij hooggevoelige kinderen dat ze het goed doen op een cocktail van autonomie, ruimte en leren dat ze hun gevoel mogen volgen. Geldt trouwens ook voor hooggevoelige volwassenen…..

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Meer blogs lezen?

Dit is een blog van coachpraktijk Samen met Sammie . Ik ben Joyce en in mijn blogs deel ik mijn kennis en ervaring rondom hooggevoeligheid. Schrijven is één van mijn grootste passies en dus schrijf ik deze blogs met veel plezier. Wil je graag meer weten over het bovenstaande onderwerp? Kijk dan eens op de volgende blogs en pagina’s:

Als je steeds maar bezig bent met de ander….

Het belang van me-time

Een hooggevoelige leerling ondersteunen in de brugklas, hoe doe je dat?

Fri, 22 Aug 2025 11:39:30 GMT

Hooggevoelig, het woord zegt het eigenlijk al: je zit hoog in je gevoel. Oftewel, je voelt heel veel. Hooggevoeligheid is een aangeboren eigenschap die vaak overgedragen wordt door (één van) de ouders. Geen stoornis, geen ziekte, niets dat gefikst hoeft te worden.

Lastig kan het echter wel zijn. Doordat je zoveel voelt én bovendien meer verwerkingstijd nodig hebt, kun je je ook anders voelen dan anderen. En heb je vaak het idee dat anderen je echt niet begrijpen. En andersom. Het helpt enorm als je je bewust bent van je hooggevoeligheid. Als je begrijpt dat je anders bedraad bent, dat je brein anders werkt en dat je daardoor ook vaak anders denkt en handelt.

Ook voor kinderen en jongeren is het vaak fijn om te weten wat hooggevoeligheid inhoudt en wat het voor hen persoonlijk betekent. Nu in de periode van startende brugklassers ervaar ik weer wat het belang hiervan is. En dat het net zo belangrijk is, dat ook docenten weten wat hooggevoeligheid is en hoe dit er in het klaslokaal uit ziet.

Wat betekent hooggevoeligheid voor een brugklasser?

Stel je voor:

Je bent groep 8-er af en verandert in een brugklasser. Tegelijkertijd met het veranderen van je vertrouwde omgeving rol je ook je puberteit in. Een veranderend lijf, gierende hormonen en moodswings van hier tot Tokio. Het sociale aspect wordt nog belangrijker. Hoe zie ik er uit? Wat vinden anderen van mij? Wat kan ik nog wel zeggen en wat kan echt niet meer? Wanneer hoor ik er bij?

Tot dusver niks nieuws. Dit ervaren andere kinderen die niet hooggevoelig zijn ook. Het grootste verschil is dat HSP’ers dus zoveel voelen. Bij de vraag ‘hoe zie ik er uit’ komen nog 50 extra vragen op ploppen en al die vragen en (soms ontbrekende) antwoorden zorgen voor even veel gevoelens. Bovendien voelen ze vaak ook van alles van anderen en dat maakt de verwarring compleet.

Daarnaast zorgen de veranderingen voor veel nieuwe prikkels die allemaal diepgaand verwerkt worden. Denk aan het wisselen van klaslokalen, steeds nieuwe docenten voor je neus met hun eigen regels, veel kinderen in de gang die vaak ouder en groter zijn, langer fietsen voordat je op school bent, veel meer huiswerk, andere verwachtingen, toetsweken en de zoektocht naar nieuwe vrienden en vriendinnen die je kunt vertrouwen en waarbij je jezelf mag zijn. En dat allemaal te midden van de hormonenstorm die puberteit heet.

Hoe kunnen docenten hooggevoelige leerlingen ondersteunen?

Als ouder kun je al veel doen om jouw hooggevoelige kind te ondersteunen. Wil je meer tips hierover? Lees dan het blog dat ik hier eerder over schreef. Maar wat je als ouder kunt doen, is vaak gericht op de situatie thuis. Is je kind eenmaal op school dan is er niet zoveel meer wat je kunt doen.

Maar wie dat wel kunnen, zijn de docenten op school. Heel belangrijk dus om de mentor van je kind in te lichten over zijn of haar gevoeligheid. Misschien weten docenten al iets meer over hooggevoeligheid, maar helaas niet altijd.

Je vraagt je misschien af waar de mentor en docenten dan bij kunnen helpen. Een docent die bekend is met hooggevoeligheid en hier rekening mee kan houden, kan een wereld van verschil maken voor je kind. Bespreek met de mentor hoe jouw kind in elkaar zit, deel als het ware zijn of haar gebruiksaanwijzing.

Docenten en de mentor kunnen heel goed ondersteunen bij het volgende:

Plaats in de klas:

Een hooggevoelig kind wil je niet midden in de groep zetten. Hier gebeurt te veel en is het bijna niet te doen om je af te sluiten. Midden in de groep voel je veel van anderen, hoor je veel en ben je letterlijk omringd door prikkels. Dit wil je niet.

Maar wat werkt wel?

Een plaats achterin het klaslokaal is vaak een fijne plek waarmee je een hoop prikkels weg haalt. Bovendien heeft het kind overzicht over wat er gebeurt waardoor het zich ook veiliger voelt. Is dat niet haalbaar? Ga dan op zoek naar een plaats aan de zijkant van het lokaal en check ook bij je kind hoe hij of zij zich daar voelt.

Voorspelbaarheid:

Onverwachte dingen zijn vaak enorm stressy voor een hooggevoelig kind. Het niet weten wat er precies gaat gebeuren, zorgt dan ook voor veel spanning. Een docent die zijn les altijd op dezelfde manier inricht, biedt op die manier ook weer veiligheid. Aan het begin van de les even kort stilstaan bij het programma voor het komende uur is ook een manier om rust te creëren bij een hooggevoelige leerling.

(Emotioneel) ondersteunen waar mogelijk:

De brugklas is hoe dan ook enorm spannend. Maar moeten er presentaties gehouden worden? Dan loopt de spanning bij hooggevoelige kinderen al helemaal snel op. Een docent kan de spanning verminderen door de leerling een keuze te bieden: wil je staand presenteren voor de groep of zittend voor de klas?

Ook vooraf een volgorde maken wie wanneer presenteert, is enorm helpend. Zo weet een hooggevoelige leerling waar hij of zij aan toe is waardoor de spanning niet nodeloos nog meer oploopt. Indien mogelijk is het fijn om óf altijd een vaste volgorde te hebben, bijvoorbeeld op alfabet. Of met hooggevoelige leerlingen af te spreken of ze het juist fijn vinden om als een van de eersten aan de beurt te zijn of juist als een van de laatsten.

Natuurlijk kan dit niet altijd en in elke situatie. En dat hoeft ook niet. Het is ook belangrijk om te leren omgaan met onverwachte situaties. Toch helpt het enorm als de docent invoelend is, begripvol en bereid om mee te denken. Een docent met een ‘stel je niet aan’-houding raakt de verbinding met een hooggevoelige leerling al snel kwijt.

En dat is jammer voor beiden. Want een docent die betrouwbaar, voorspelbaar en emotioneel ondersteunend kan zijn, kan een echte band opbouwen met een hooggevoelig kind.

Lukt je dat, dan heb je hier als docent een hele fijne leerling aan!

Meer blogs lezen?

Dit is een blog van coachpraktijk Samen met Sammie. Ik ben Joyce en in mijn blogs deel ik mijn kennis en ervaring rondom hooggevoeligheid. Schrijven is één van mijn grootste passies en dus schrijf ik deze blogs met veel plezier. Wil je graag meer weten over het bovenstaande onderwerp? Kijk dan eens op de volgende blogs en pagina’s:

Wat is hooggevoeligheid nou eigenlijk?

Je hooggevoelige brugklasser ondersteunen als ouder

Help, hooggevoelig én brugklasser!

Tue, 03 Jun 2025 14:26:29 GMT

Hoe je het hoofd koel houdt als hooggevoelige brugklasser

Terwijl klasgenootjes niet kunnen wachten tot het schooljaar voorbij is, is jouw kind nog wat afwachtend. Klaar met de basisschool, maar klaar voor de middelbare? Dat is maar de vraag….. De overgang van de basisschool naar de middelbare is een enorme stap. Voor iedere groep 8-er, maar zeker wanneer je kind hooggevoelig is.

In deze blog lees je wat de brugklas zo intens maakt voor een hooggevoelig kind , hoe je de signalen van overprikkeling herkent en wat jij als ouder kunt doen om deze overgang wat soepeler te maken.

Waarom is de brugklas extra pittig voor een hooggevoelig kind?

Een kind dat hooggevoelig is, ervaart prikkels dieper, intenser en heeft een langere verwerkingstijd nodig dan gemiddeld. Dat betekent dat een nieuwe omgeving, onbekende mensen en veel veranderingen tegelijkertijd overweldigend kunnen zijn. En laat dat nou precies zijn wat de brugklas met zich meebrengt. Zo maar een paar uitdagingen op een rij:

* Veel en nieuwe prikkels – stel je voor: drukke gangen vol kinderen (en ja ook veel grotere en oudere leerlingen), steeds wisselen van lokalen, grote klassen en veel geluiden.

* Zelfstandigheid – hoewel je kind hoogstwaarschijnlijk enorm toe is aan meer zelfstandigheid vraagt de middelbare school ook écht zelfstandigheid van je. Het dagelijkse huiswerk, zorgen dat je al je spullen bij hebt, op tijd in de les bent en je planning voor je proefwerken en toetsweken vragen echt wel wat je kind.

* Sociale druk – Met de start in de brugklas en het leren kennen van nieuwe kinderen komt ook de groepsdruk om de hoek kijken. Je wil er graag bij horen en niet meteen buiten de boot vallen. Maar hoe doe je dat terwijl je toch bij jezelf blijft?

* Verwachtingen – Je kind heeft bepaalde verwachtingen van de middelbare, maar ook anderen verwachten nieuwe dingen van jouw kind. Dit kan ontzettend verwarrend en verstorend zijn, zeker wanneer je niet helemaal weet wat er verwacht wordt. Daarnaast heeft elke docent weer zijn eigen regels waaraan jouw kind hoort te voldoen.

* Onzekerheid – Er komen zoveel nieuwe dingen op je kind af. Je wil het goed doen, goed in de groep liggen, goede cijfers halen…. Zoveel nieuws kan leuk zijn omdat het je ook nieuwe ervaringen oplevert, maar het kan ook een hoop stress opleveren. Want nieuwe dingen zorgen ook voor veel vragen en onduidelijkheid.

Voor een HSP-kind in de brugklas kan dit alles voelen als een wervelwind. En zeker als je kind het ook allemaal goed wil doen, is het soms gewoon... te veel.

Herken de signalen van overprikkeling

Een teveel aan spannende dingen, drukke kinderen, prikkels, nieuwigheid en dingen die je moet doen…. Ben je hooggevoelig dan kan dit alles snel tot overprikkeling leiden. Misschien herken je dit wel van je kind na spannende dingen, feestjes, schoolreisjes of Sinterklaasvieringen. En misschien herken je het ook nog niet en overkomt het jullie opeens.

Misschien herkent je kind het zelf al wel, misschien is het nog lastig te verwoorden wat er gebeurt. Maar voelen je kind en jij wel dat er ‘iets’ is. Deze signalen kunnen duiden op overprikkeling:

Veel huilen of boosheid na school
Klagen over buikpijn of hoofdpijn
Moeheid of zich willen terugtrekken
Slaapproblemen of piekeren
Faalangst of perfectionisme

Herken je dit? Bij overprikkeling is het belangrijk om je kind serieus te nemen. Het is geen aanstelleritis: je kind heeft tijd, ruimte en rust nodig om alles te verwerken.

Wat kun JIJ doen als ouder?

Gelukkig kun je als ouder veel betekenen. Met kleine aanpassingen maak je een wereld van verschil.

5 praktische tips:

Bied structuur
Rust en regelmaat zorgen voor veiligheid. Denk aan vaste routines na school, een rustig avondritueel en een duidelijke planning voor huiswerk. Zorg ook dat je kind tijdig stopt met huiswerk maken of leren en start op tijd met afbouwen voor een fijne nachtrust.

Maak ruimte voor oplaadtijd
Plan dagelijks een moment zonder prikkels: wandelen, tekenen, in bad, muziek luisteren of gewoon ‘niets moeten’.

Luister, maar dan echt
Laat je kind vertellen, zonder meteen op te lossen of te relativeren. “Ik snap dat dat lastig was”, doet vaak meer dan een advies en maakt dat je kind zich gehoord voelt.

Bereid situaties samen voor
Bespreek hoe een schooldag eruitziet, oefen routes of scenario’s (zoals een toets of gymles) van tevoren.

Benoem talenten en niet alleen de moeilijke dingen
Vertel je kind wat je waardeert: “Je voelt goed aan wat anderen nodig hebben” of “Je bent een doorzetter, ook al vind je iets spannend”. Uiteraard is het bij een hooggevoelig kind wel belangrijk om hierin oprecht te zijn. Je kind prikt er zo doorheen als je iets alleen maar zegt om het zich beter te laten voelen… Je bereikt hiermee alleen maar het tegenovergestelde.

Wanneer is extra begeleiding helpend?

Soms blijft je kind vastlopen, hoe liefdevol je ook probeert te helpen. Je bent immers ook maar een mens en probeert te ondersteunen vanuit je eigen referentiekader. Wanneer je niet verder vooruit komt, kan begeleiding van buitenaf verlichting geven. Zeker als:

Je kind lichamelijke klachten houdt door stress
De schoolprestaties of sociale contacten achteruitgaan
Jij als ouder twijfelt wat je kind nodig heeft
Je sterk het gevoel hebt dat het onnodig lastig is en je jouw kind gunt om fijner en met meer vertrouwen de brugklas door te komen

In mijn praktijk help ik hooggevoelige brugklassers (én hun ouders indien nodig) om met meer zelfvertrouwen, overzicht en rust deze nieuwe fase aan te gaan. Zonder overprikkeling, mét ruimte om zichzelf te zijn.

�� Lees hier hoe ik jouw kind kan helpen

�� Lees hier hoe ik jou als ouder kan helpen om jouw kind optimaal te ondersteunen

Je staat er niet alleen voor

De brugklas is een grote stap. Zeker voor een kind dat de wereld diep voelt en intens beleeft. Maar met de juiste ondersteuning kan je kind groeien, bloeien en leren omgaan met alles wat op hem of haar afkomt.

Heb je vragen of wil je eens sparren over jullie situatie? Stuur me gerust een berichtje via joyce@samenmetsammie.nl. Ik denk graag met je mee.

Hooggevoeligheid en verlies, hoe werkt dat dan?

Mon, 12 May 2025 19:02:08 GMT

Als het verdriet overweldigend is

Een aantal jaren geleden overleed mijn schoonvader na een lange periode van ziektes. Niet onverwacht dus, maar toen het moment daar eenmaal was, voelde dit alsnog heel heftig. Het verlies raakte me diep.
Als hooggevoelige moeder van twee nog vrij jonge kinderen en partner vond ik het lastig om mijn verdriet helemaal toe te laten. Want ja, de kinderen hebben ook zoveel verdriet met bijbehorende gevoelens. En mijn partner dan, voor hem was het nog erger dan voor mij…. Hun verdriet was zo intens en voelbaar. En ja, als hooggevoelig persoontje pik ik dit makkelijk op.

Maar ja, doen alsof je niet verdrietig bent, terwijl je het in elke vezel van je lijf voelt, is een onmogelijke opgave. In die eerste weken kwam ik er achter dat juist het tonen en het voelen van je verdriet de verbinding met je directe omgeving ook versterkt. Het sterke gevoel van samen door iets heen te gaan, maakte voor mij dat ik me ook minder verloren voelde in mijn verdriet. Een gevoel van ‘ja, het is heel verdrietig én we doen het samen.’

Ruimte maken voor jezelf en verbinding

Door steeds met elkaar af te stemmen waar ieders behoefte lag, maakten we ruimte. Ruimte om alleen te mogen zijn. Ruimte om herinneringen op te halen. Ruimte om het er juist niet over te hebben. Ruimte om te lachen en er af en toe wat zwartgallige humor in te gooien, want oh wat gaf dat veel mentale ruimte! Ruimte om alleen maar bij elkaar te zitten en te huilen. Ruimte om juist even een rondje te gaan hardlopen of een wandeling te maken. Ruimte voor de kinderen om lekker met vriendjes en vriendinnetjes te spelen.

Nu, een aantal jaren verder halen we nog regelmatig herinneringen op. Er zijn steevast momenten waarbij iedereen meteen aan opa denkt. Omdat het zo typisch voor hem was. Of we komen haakjes tegen waardoor het zo mooi is om dat ene verhaal van opa nog een keer te vertellen. Dop ik de tuinbonen dan doe ik dat met een glimlach, omdat ik meteen mijn dubbeldoppende schoonvader in de tuin zie zitten.

Door de jaren heen hebben we het met de kinderen vaak gehad over hoe je met verdriet om gaat. Of het nou gaat om verlies van een dierbare, een huisdier, verlies van een vriendschap of een stap die je graag had willen zetten, maar (nog) niet lukt. Dat het voor de een helpend is om er heel veel over te praten en je tranen de vrije loop te laten. Dat het voor de ander moeilijk is om het te delen. En dat alles daarin oké is.

Een dag voor jou: Verlies verdiept

Wil jij als hooggevoelige vrouw eindelijk ook eens de ruimte om te kijken naar wat je nog te doen hebt na je verlies? Om ruimte voor jezelf te maken, écht te voelen en vanuit zachtheid te zorgen voor jezelf?

Op zaterdag 21 juni verzorgen Merel ( Praktijk samen thuis ) en ik een dag voor jou: Verlies verdiept. Speciaal om jou te laten voelen, zijn en ervaren. Voel je welkom om aan te sluiten!

www.samenmetsammie.nl/verliesverdiept

Wat is hooggevoeligheid nou eigenlijk?

Tue, 08 Apr 2025 13:12:01 GMT

Kenmerken, signalen en het verschil met hoogsensitiviteit

Hooggevoeligheid is een term die je gelukkig steeds vaker hoort. Maar wat betekent het precies? En hoe weet je of jij of je kind hooggevoelig is? In deze blog leg ik je graag uit wat hooggevoeligheid is, hoe je het herkent, wat de kenmerken zijn en of er een verschil is met hoogsensitiviteit.

Wat is hooggevoeligheid?

Hooggevoeligheid, vaak aangeduid als hoogsensitiviteit, is een aangeboren eigenschap waarbij je zenuwstelsel gevoeliger is voor prikkels van buitenaf. Dit betekent dat geluiden, geuren, emoties en indrukken veel intenser binnenkomen. De theorie rond hooggevoeligheid is ontwikkeld door psychologe Elaine Aron, die uitgebreid onderzoek naar deze eigenschap heeft gedaan en verschillende boeken heeft gepubliceerd.

Als je hooggevoelig bent, verwerk je informatie dieper en intenser dan gemiddeld. Dit heeft zowel voordelen als nadelen: je bent vaak empathisch, creatief en opmerkzaam, maar je kunt ook sneller overprikkeld raken. Persoonlijk merk ik bijvoorbeeld dat te veel geluid me snel irriteert en ervoor zorgt dat mijn prikkelmeter, en hoofd, al snel op tilt slaat. Inmiddels heb ik geleerd om bij drukke activiteiten extra tijd voor mezelf in te plannen om op te laden, en ook om na zulke momenten niet te veel op mijn agenda te zetten.

Hoe merk je hooggevoeligheid op?

Hooggevoeligheid kan zich op verschillende manieren manifesteren. Vaak merk je het pas op wanneer je regelmatig overprikkeld raakt of je anders voelt dan om je heen. De volgende signalen kunnen wijzen op hooggevoeligheid:

- Je raakt snel vermoeid in drukke omgevingen, zoals feestjes of supermarkten.

- Je voelt stemmingen van anderen feilloos aan.

- Je hebt meer tijd nodig om indrukken te verwerken.

- Je schrikt snel van harde geluiden of plotselinge veranderingen.

- Je hebt een sterke behoefte aan rust of een korte terugtrekking.

Bij kinderen kun je hooggevoeligheid herkennen aan signalen zoals sneller huilen of meehuilen met anderen, moeite hebben met onverwachte veranderingen, of intens reageren op kritiek of spanning.

Wat zijn de kenmerken van hooggevoeligheid?

Er zijn vier belangrijke kenmerken van hooggevoeligheid die vaak voorkomen bij hoogsensitieve personen. Elaine Aron heeft deze kenmerken samengevat onder de noemer DOES:

1. Diepgaande verwerking : Hooggevoelige mensen denken veel na en bekijken situaties vanuit verschillende invalshoeken. Onderzoek heeft aangetoond dat prikkels door meerdere gebieden van de hersenen worden verwerkt, wat kan leiden tot een vol hoofd.

2. Overprikkeling : Door de hoeveelheid prikkels die je opneemt, raak je sneller vermoeid of gespannen. Je filter werkt anders, waardoor je meer opmerkt dan anderen.

3. Emotionele intensiteit : Je ervaart emoties sterker, zowel positieve als negatieve. Wanneer je verdrietig bent, voel je dat intens; maar gelukkig zijn doet je ook heel blij voelen.

4. Sensorische gevoeligheid : Je hebt een scherp oog voor detail en merkt snel veranderingen in je omgeving op, zoals als iemand naar de kapper is geweest. Deze opmerkzaamheid is typisch voor een hooggevoelig persoon.

Door deze signalen en kenmerken te herkennen, kun je beter omgaan met hooggevoeligheid en de uitdagingen die ermee gepaard gaan.

Niet iedereen ervaart alle kenmerken even sterk, maar meestal zijn ze wel in meer of mindere mate aanwezig.

Is er een verschil tussen hooggevoeligheid en hoogsensitiviteit?

De termen hooggevoeligheid en hoogsensitiviteit worden vaak door elkaar gebruikt, maar betekenen in de praktijk hetzelfde. Hoogsensitiviteit is een wat wetenschappelijkere term en wordt vooral gebruikt in onderzoek en professionele context. Hooggevoeligheid klinkt wat toegankelijker en daarom geef ik hier ook vaak de voorkeur aan.

Tot slot

Hooggevoeligheid is geen stoornis, maar een karaktereigenschap. Als je leert omgaan met je gevoeligheid en je grenzen goed bewaakt, kan het juist een kracht zijn. Herken jij jezelf of je kind in de kenmerken van hooggevoeligheid? Dan is het waardevol om hier meer over te lezen of in gesprek te gaan om samen te onderzoeken hoe jouw gebruiksaanwijzing werkt.

Wil je meer weten over hooggevoeligheid en hoe je ermee om kunt gaan? Neem dan gerust contact op voor een vrijblijvende kennismaking !

Balans voor hooggevoelige personen: tips voor een rustiger leven

Mon, 10 Mar 2025 16:12:15 GMT

A struggle for life

Ben je hooggevoelig dan herken je de struggle vast. Volle bak gas erop levert je enorm veel prikkels op en voor je het weet, lig je er helemaal af. Maar te weinig prikkels, daar wordt je dan weer sloom en niet blij van.

In deze blog neem ik je mee in wat hooggevoeligheid precies is, wat je uitdagingen zijn op het gebied van balans en wat je kunt doen om hierin goed voor je zelf te zorgen.

Wat is hooggevoeligheid?

Wanneer je hooggevoelig bent, zijn er een aantal kenmerken die bij jou passen. Je brein verwerkt informatie op een andere manier dan een niet-HSP-er. Anders dan bij iemand die niet hooggevoelig is, zijn er meerdere gebieden in je brein aan de slag om een prikkel te verwerken. Informatie die bij jou binnenkomt, wordt met andere woorden diepgaand verwerkt. Dat betekent dus ook dat je langer nodig hebt om deze prikkels te verwerken. Met andere woorden: jouw hersteltijd is net wat langer en je behoefte aan rust groter.

Naast deze kenmerken reageer je vaak net wat sterker op emotionele prikkels . Je kunt intens genieten van kleine dingen. Zo was ik vanochtend over the moon toen ik aan de ene kant van het wandelpad een ijsvogeltje zag vliegen en aan de andere kant een kievit hoorde. Mijn dag kan dan al niet meer stuk. Dus ja, snel tevreden met kleine dingen.

Aan de andere kant kan ik ook een hele dag van slag zijn door iets wat iemand tegen me heeft gezegd. Wat misschien helemaal niet zo vervelend bedoeld is, maar wel enorm binnen komt bij mij.

Tot slot heb je als HSP-er oog voor detail . Het valt je meteen op wanneer iemand naar de kapper is geweest, een nieuwe bril draagt of iets veranderd is qua meubilair. Ook dat kan heel positief zijn. Het maakt je attent en de ander zal het zeker waarderen als jij een van de weinige bent die het opvalt dat je collega een nieuwe coupe heeft.

Tegelijkertijd kunnen die details je enorm afleiden. Zo ben ik snel afgeleid door, je raadt het al, vogeltjes. Als ik in gesprek ben met iemand moet ik soms echt moeite doen om erbij te blijven. Omdat ik heel erg denk in associaties is dat ook een mega-afleider. Iemand zegt iets waardoor ik aan iets anders moet denken en floep, weg ben ik weer. Inmiddels ben ik redelijk getraind om dit te parkeren, maar als ik moe ben, kost het me meer moeite en fladder ik nog wel eens weg.

De uitdagingen als HSP-er om je balans op orde te houden

Ben je hooggevoelig dan heb je wat extra uitdagingen om te zorgen voor een goede balans. Van HSP-ers is bekend dat ze eerder stress ervaren en eerder overprikkeld zijn. Je verwerkt je prikkels namelijk niet alleen diepgaand, maar krijgt ook nog eens meer prikkels binnen. Dit heeft te maken met je filter die meer prikkels door laat dan een gemiddeld brein. Dat is positief, omdat je daardoor heel opmerkzaam bent en oog voor detail hebt. Maar de keerzijde is, dat je dus heel veel opmerkt en dat al je zintuigen hard voor je aan het werk zijn om al die prikkels op te vangen. Je kunt je voorstellen dat je daardoor sneller overprikkeld kunt raken als je niet tijdig ontprikkeld.

Gezonde grenzen stellen, is hierbij dan ook essentieel. Door af en toe nee te zeggen (zie mijn blog over grenzen aangeven ), voldoende tijd voor jezelf te nemen en goed te weten hoe jij oplaadt, zorg je ervoor dat jouw batterij niet leegloopt. Tuurlijk zal je af en toe dingen moeten doen die energie kosten. Dat is niet te voorkomen. Maar des te belangrijker dat jij weet hoe je dan je energie weer op peil krijgt.

Tips voor een fijne balans in jouw gevoelige leven

1. Zorg voor een rustige omgeving zowel thuis als op het werk. Ik weet dat ik gek word in een kantoortuin. Dus zorg ik ervoor dat ik een andere werkomgeving kies. Hetzelfde geldt voor thuis. Zorg hier voor een fijne plek die overzichtelijk is en waar je een plekje voor jezelf hebt om je terug te kunnen trekken wanneer je daar behoefte aan hebt.

2. Bewaak je grenzen. Weet jij hoeveel je aan kunt? Wanneer het genoeg is? Onderzoek dit voor jezelf en probeer je er aan te houden. Probeert een collega toch nog even wat extra werk je kant op te schuiven? Of wil die ene vriendin toch vandaag graag nog langs komen? Check dan eerst eens bij jezelf in of je hier wel ruimte voor hebt. Zowel qua energie als mentaal. Is het antwoord nee, dan mag je dat ook gerust communiceren.

3. Zorg goed voor jezelf . Mijn balans is ver te zoeken als ik te weinig slaap, slecht eet en en te weinig beweeg. Ik denk dat dit voor meer mensen geldt. Dus goed voor jezelf zorgen is essentieel! Bedenk wat jij nodig hebt om je fijn te voelen en plan dit bewust in.

4. Zorg voor voldoende leuke dingen in je leven . Tegenover inspanning hoort ook net zoveel ontspanning te staan. Op die manier houdt je je weegschaal in balans. Ontdek waar je blij van wordt. Besteed tijd aan je favoriete hobby’s en doe leuke dingen waardoor je weer oplaadt. Laadt jij het beste op als je alleen bent? Doen! Heb je juist het gezelschap van anderen nodig om te ontspannen? Ook prima! Jij weet wat bij jou past.

5. Vertrouw op jezelf. Dat klinkt heel simpel, maar ik heb toch vaak het gevoel gehad dat ik me moest verdedigen vanwege de keuzes die ik maakte. Maar toch, van lieverlee heb ik geleerd om mijn eigen keuzes te maken en hier trots op te zijn. Juist omdat ik ben wie ik ben en hoe ik in elkaar zit. Daarnaast helpt het je ook om mensen om je heen te verzamelen die ofwel hetzelfde zijn en veel herkenning voelen ofwel anders in elkaar zitten, maar accepteren dat de dingen voor jou anders werken. Begrip van anderen en voor jezelf draagt absoluut bij aan meer balans!

Bewust zijn van je struggles om een goede balans te houden, is een eerste stap. Het is een illusie om te denken dat, als je weet wat werkt voor jou, je nooit meer uit balans zult zijn. Het is en blijft een eeuwige zoektocht. Maar, goed nieuws! Het wordt wel makkelijker. Hoe vaker het je lukt om je balans te behouden, des te milder je ook voor jezelf kunt zijn als het een keertje niet lukt.

Hooggevoelig en grenzen stellen: zo zeg je ‘nee’!

Fri, 28 Feb 2025 14:50:25 GMT

Waarom grenzen zo belangrijk zijn voor HSP-ers

Als hooggevoelig persoon herken je het vast wel. Nee zeggen? Dat kan toch niet zomaar… Vindt iemand me dan nog wel aardig? Ben ik dan niet egoïstisch? En joh, het is een kleine moeite voor mij. En voor je het weet, heb je alweer ja gezegd. Grenzen stellen is over het algemeen geen kwaliteit waar hooggevoelige personen van nature in uitblinken.

En toch is het, zeker als HSP-er, essentieel om je grenzen duidelijk af te bakenen. Waarom?

1. Het stellen van grenzen, zorgt ervoor dat je jezelf beschermt tegen overprikkeling . Geen ruimte, rust en tijd voor jezelf nemen, maar altijd klaar staan voor de ander. Heel nobel, maar het levert je vooral veel prikkels op. En die prikkels moet je ergens ook weer ontladen. Laat dat nou juist niet zo goed lukken als je geen rust en ruimte voor jezelf neemt. Iets met rond blijven draaien in hetzelfde cirkeltje….

2. Grenzen zorgen voor behoud van je energie . Jij weet als beste hoe je zorgt voor een goede balans in je energie. Wanneer je de ander laat bepalen wat jij doet en nooit nee zegt, voel je al aankomen dat dit je balans waarschijnlijk niet ten goede komt. Essentieel dus voor jou om te weten en zelf te bepalen wat je doet, wanneer en met wie.

3. Creëren van tijd om goed voor jezelf te zorgen . Weet jij hoe je goed voor jezelf zorgt? Waar je blij van wordt en wat juist leeglopers zijn? Probeer eens voor jezelf op een rijtje te zetten wat voor jou werkt. Die kostbare tijd die je aan jezelf besteedt, is vaak dé sleutel om te zorgen voor een juiste balans. De een brengt die tijd het liefste alleen door, de ander in een klein vertrouwd gezelschap. Allemaal prima zolang je maar tijd vrij maakt om op te laden.

Grenzen stellen, hoe doe je dat praktisch gezien?

Het klinkt simpel: zeg gewoon nee. Maar zo simpel is het vaak niet. Je wordt geplaagd door schuldgevoelens en niet iedereen pakt jouw ‘nee’ even goed op. Of je start heel stoer met een ‘nee’, maar eindigt met een ‘ja oké, ik doe het wel.’

Hierbij een aantal tips die je kunnen helpen om die ‘nee’ vaker in te zetten:

�� Onderzoek wat jouw grenzen zijn. Probeer eens om eerst wat bedenktijd in te bouwen als iemand je een vraag stelt. Je hoeft niet altijd meteen te reageren, maar mag ook best aangeven dat je er even over na wil denken. Gebruik die tijd om eerst eens bij jezelf na te gaan wat JIJ wil.

�� Accepteer je grenzen. Als je eenmaal hebt ontdekt waar voor jou de grens ligt, blijf daar dan bij. Pas je grens niet aan, omdat iemand anders hier iets van vindt. Het is niet voor niets jouw grens. Door je grenzen te accepteren, accepteer je jezelf en hoe jij in elkaar zit. Dat is niet egoïstisch, dat is goed voor jezelf zorgen.

�� Oefen om ‘nee’ te zeggen. Soms overvalt het je. Iemand komt met een vraag of verzoek en voor je het weet heb jij alweer aangeboden om te helpen. Oops, I did it again…. Door te oefenen en zinnetjes te hebben waarmee je jezelf kunt beschermen, is het makkelijker om daadwerkelijk je grens te bewaken. Denk aan: ‘Dit lukt me nu niet’ of ‘Mag ik hier even over nadenken?’ Wees ook duidelijk als je echt een hele duidelijke nee voelt. Wanneer je twijfelachtig communiceert, laat je ruimte voor de ander en stem je uiteindelijk toch weer in.

��. Voel je niet schuldig . Natuurlijk is het in het begin lastig om je grenzen te stellen als je dit voorheen nooit of nauwelijks gedaan hebt. Maar hou steeds in gedachten dat jij verantwoordelijk bent voor jezelf. Jij bent de enige die kan bepalen en kan voelen waar jouw grenzen liggen. Dit zal eerst lastig zijn en misschien komt na de eerste opluchting een enorm schuldgevoel de hoek omzeilen. Dat is oké. Denk aan dat eerste gevoel van opluchting en hou in gedachten dat jij goed voor jezelf mag zorgen. Hoe duidelijker voor jou is wat je grens is, des te vlotter zal het je lukken om deze te bewaken. Ook zonder schuldgevoel.

�� Leg vervelende reacties naast je neer. Zoals ik iemand laatst hoorde zeggen: doe een druppel Dreft op je schouder en laat alles van je afglijden. Klinkt makkelijk en zo makkelijk gaat het niet natuurlijk. Maar er zit wel een kern van waarheid in. Als jij je focust op de negatieve reacties die je ongetwijfeld zult krijgen, dan is het erg lastig om voor jezelf op te komen. Als jij in beweging komt door je grenzen aan te geven, veroorzaakt dit ook iets bij de ander. Jij gedraagt je opeens anders en dit zal een reactie uitlokken bij de ander. Soms positief (goed dat je het aangeeft!) en soms ook negatief (wat doe je opeens moeilijk!). Probeer je te richten op de mensen om je heen die je ondersteunen hierin en positief reageren. Verdedig je niet met hand en tand, omdat jij je grens aangeeft. De ander heeft dit te accepteren en voor jou is het belangrijk om trouw aan jezelf te blijven. Toch maar die druppel Dreft doen?

Zelfzorg door grenzen stellen

Goed voor jezelf zorgen. Jij bent de enige die dat echt kan doen. Omdat jij jezelf het beste kent. Omdat jij weet wat je nodig hebt. Omdat jij weet wat jouw grenzen zijn. Waar je blij van wordt. Waar je op leeg loopt.

Nadat ik ontdekte hooggevoelig te zijn, heeft deze gedachte mij enorm geholpen. En nog steeds. Door niet altijd meteen te antwoorden op een vraag, maar eerst wat tijd te nemen. Even rekken, zodat je eerst na kunt denken wat je zelf eigenlijk wil. En dan voel je misschien wel dat de wens van de ander niet overeenkomt met jouw behoefte.

Het is niet altijd makkelijk om nee te zeggen of iets op een andere manier te doen dan er misschien van je verwacht wordt. En ja, soms zal het goed gaan en soms ook niet. Accepteer dan dat het even niet lukt en probeer het opnieuw. Maar lukt het je wel, dan doe je jezelf er een heel groot plezier mee!

Meer weten over dit onderwerp? Ik schrijf er regelmatig over, ook op mijn social media. Volg me op insta of Linkedin!

Show you!

Tue, 03 Sep 2024 14:25:21 GMT

“Nee hoor, maakt niet uit. Ik leg het nog wel een keer uit.”

Ik voel me ineenkrimpen en nog kleiner worden. Ik, geen ster in wiskunde, en mijn docente, geen ster in geduld met kinderen die geen ster in wiskunde zijn. Het gevoel dat ik krijg bij haar woorden komen totaal niet overeen met wat ze zegt. De “maakt niet uit” voelt meer als een “dom kind, hoezo snap je dit niet?”.

Ik kan talloze voorbeelden noemen van dit soort incongruent gedrag waarbij gevoel, gedachten en gedrag niet met elkaar overeenkomen.

“Is hier net iets gebeurd? – Nee hoor, niks aan de hand.” (yeah right….)

“Gaat het wel goed met je? – Ja hoor, hartstikke goed!” (aha…)

“Vind je het echt niet erg als ik vast ga? – Nee, tuurlijk niet, ga maar.” (maar ondertussen….)

Zeker wanneer je werkt met hoog-gevoelige kinderen, of toevallig een ouder bent van zo’n tof exemplaar, is het superbelangrijk dat wat je doet en zegt, overeenkomt met je binnenwereld. En mocht dat even niet lukken en je hebt een heel dapper exemplaar tegenover je dan krijg je het keihard terug dat het niet klopt!

Maar wat ook kan gebeuren, is dat een hoog-gevoelig kind (dit geldt trouwens net zo goed voor een hoog-gevoelige volwassene) enorm begint te twijfelen aan zichzelf en zijn gevoel. Klopt het niet dan wat ik denk te zien en te voelen? Het is lastig dan om te bepalen op welke manier je op iemand af moet stemmen en hoe je moet reageren. Want wat klopt er nou? Jouw gevoel of wat iemand zegt?

Merk je bij jezelf dat je niet altijd laat zien wat er binnenin bij je gebeurt? Misschien vind je het wel spannend om jezelf echt te laten zien of heb je 100.000 overtuigingen waarom je niet verdrietig of boos mag zijn. Laat staan dat je dat laat zien aan een ander!

Of misschien ben je je helemaal niet bewust van je binnenwereld? En is het goed om eens wat vaker te voelen hoe het met je gaat.

Is dit herkenbaar voor je en wil je dit wel eens een keertje uitzoeken voor jezelf? Of je nu behoefte hebt aan een los gesprek of meerdere coach-sessies, je bent meer dan welkom! Stuur me gerust een berichtje.

#congruentzijn #laatjezelfzien #hsp #hooggevoelig #hooggevoeligekinderen #dapper #coach #samenmetsammie #twijfel #gevoel #intuitie #onderbuik #hooggevoelig

𝐀𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐛𝐞𝐳𝐢𝐠 𝐛𝐞𝐧𝐭 𝐦𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫, 𝐯𝐞𝐫𝐠𝐞𝐞𝐭 𝐣𝐞 𝐰𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐧𝐠𝐫𝐢𝐣𝐤 𝐯𝐢𝐧𝐝𝐭…..

Tue, 20 Feb 2024 09:19:03 GMT

Wat wil jij?

HSP-ers zijn er heel goed in. Ze houden zich vooral bezig met anderen, wat de neiging met zich meebrengt om onophoudelijk te zorgen voor de ander. Dit kan een fijne eigenschap zijn, maar het betekent ook dat ze vaak leven naar de verwachtingen en wensen van degenen om hen heen. Terwijl ze zich storten op het welzijn van anderen, vergeten ze zichzelf compleet. Ze zeggen altijd “ja” wanneer iemand hen om hulp vraagt en pas later realiseren ze zich dat ze daar eigenlijk helemaal geen tijd voor hebben of er simpelweg geen zin in hebben. Herkenbaar? ��

Dit fenomeen zie je helaas ook al bij kinderen. Vanaf jonge leeftijd zijn ze geneigd om te zeggen: “Ja hoor, ik doe het wel voor je.” Ze plannen afspraken met kinderen waar ze eigenlijk niet mee willen spelen of voelen de druk om dingen te doen die helemaal niet bij hun karakter passen. Deze behoefte om te plezieren, ook al is dit ten koste van zichzelf, is al vroeg zichtbaar.

Wat wil ik?

Voor veel mensen die hooggevoelig zijn, is het een grote uitdaging om bij zichzelf te blijven. Juist omdat je zo goed aanvoelt wat de ander wil of nodig heeft, gebeurt het al snel dat je voornamelijk bezig bent met de behoeften van de ander. Op de lange termijn kan dit leiden tot een afstand tot je eigen verlangens en behoeften. Wanneer je dit te vaak en te lang doet, kan het op een gegeven moment zelfs zo ver komen dat je jezelf afvraagt: wat wil �� eigenlijk? Wat zijn mijn dromen, mijn behoeftes, en waar word ik blij van? Deze vraag is dan niet zo makkelijk te beantwoorden.

Ikzelf merkte, na jaren pleasen en vooral bezig met anderen, dat ik eigenlijk niet meer wist wat ik zelf wilde en waar ik nou eigenlijk blij van werd. Nadat ik me hier bewust van werd, kon ik langzaam mezelf weer leren kennen. Wat vind ik leuk om te doen en wat juist niet? Waar word ik blij van en waarvan juist niet? Hoe kan ik ja tegen mezelf zeggen zonder schuldgevoel richting de ander?

Bewustwording is de eerste stap. Eigenaarschap de tweede. Er is namelijk maar één iemand verantwoordelijk voor een fijne invulling van mijn leven. En ja, dat ben ik toch echt zelf. Als je je dat realiseert, wordt het langzaam aan makkelijker om je eigen keuzes te maken. Want ja, op wie mopper je dan als je niet blij bent met wat je te doen hebt? Precies.....

Zet jij jezelf op nummer één? Gun jij jezelf of je kind de handvatten die nodig zijn om bij jezelf te blijven?

Stuur me gerust een bericht, dan plannen we vrijblijvend een kennismaking in. Samen ontdekken we wat jij nodig hebt!

��: Pixabay - Arek Socha

#nummer1 #hsp #eigenregie #hooggevoelig #hoogsensitief #gezondegrenzen #coaching #hspouders #kids #breda

Verbinding

Thu, 31 Aug 2023 14:50:26 GMT

Verbinding

Spelletjes spelen, samen boodschappen doen, leuke dingen ondernemen, meer tijd om echte gesprekken met elkaar te voeren. Samen herinneringen maken. De ruimte en tijd die je voelt tijdens vakanties maakt dat je je meer verbonden voelt met elkaar. Maar waarom zou je dat beperken tot de vakantieperiode?

Juist nu, in deze eerste schoolweken is het fijn om even tijd voor elkaar te maken. Niet meteen weer te verzanden in de waan van de dag. Maar ook nu samen een spelletje te doen. Samen een wandeling te maken. Eén op één iets leuks te doen. Je mobiel weg te leggen en te ontdekken wat jouw kind bezighoudt. Ga samen picknicken in een nabij bos of het park om de hoek. Wees nieuwsgierig! Luister samen muziek die jouw kind leuk vindt. Kook samen het favoriete maaltje van je kind.

En wat je ook doet, doe het met oprechte aandacht. Dat werk komt later wel.

Grapje! Moet toch kunnen?!

Thu, 29 Sep 2022 08:25:14 GMT

Week tegen Pesten

Achter elke uiting van gedrag zit een reden. Bij leuk gedrag kunnen we ons daar prima in inleven, maar bij lastig gedrag vraagt dit iets meer van onze empathie. Een kind dat anderen slaat, ervaren we gewoon als vervelend en een kind dat aan papa en mama blijft hangen, is te verlegen.

Ook voor pesters kunnen we doorgaans weinig begrip op brengen. Terwijl ook hiervoor geldt dat er vaak een onderliggende reden is waarom ze tot pestgedrag komen. Lange tijd heb ook ik hier weinig begrip voor op willen brengen, omdat ík namelijk degene was die gepest werd. Ik voelde wel aan dat het meer met de ander te maken had dan met mij. Maar dan nog…..

Mijn ervaring (inmiddels) is dat kinderen die pesten dit vaak doen vanuit eigen onzekerheid. Het is een overlevingsstrategie om te zorgen dat je erbij hoort en dat je vooral zelf niet buiten de boot valt. Kinderen (en volwassenen!) die voldoende zelfvertrouwen hebben, hebben dit gedrag niet nodig. Zij kiezen hun eigen weg en zijn niet bang voor het oordeel van anderen.

Dit jaar is het thema van de Week tegen Pesten: Grapje! Moet toch kunnen?!
En zeg nou zelf, iedereen krijgt een fijn gevoel van binnen als anderen om jouw grapje moeten lachen, toch? Het is een vorm van scoren, leuk gevonden worden.

Een briefje op de rug van een medeleerling plakken met een stomme tekst erop. Een leerling voor de klas zetten waarvan je weet dat ze moeite heeft met het vak en dan maar een “grapje” maken dat ze maar beter een niveautje lager kan doen. Een grapje maken over iemands “pretpakket” op school (lees een pakket zonder exacte vakken, maar wel met vier talen). Iemand uitnodigen voor een verjaardag om diegene vervolgens te gebruiken als onderwerp van je grapjes.

Allemaal grapjes ten koste van een ander.
Omdat je zelf onzeker bent.
Omdat je het gevoel wilt hebben dat je er toe doet.
Omdat je ook wel eens ergens bij wilt horen.
Omdat het fijn is te ervaren dat anderen je zien en horen.

Dit is geen pleidooi om medelijden te hebben met een pester. Maar wel een aanmoediging om als ouder, opvoeder, opvoedondersteuner, coach, juf of in welke hoedanigheid je dan ook met kinderen bezig bent, nieuwsgierig te zijn naar de ander. Nieuwsgierig te zijn naar de reden achter dat nare gedrag.

Oh ja, het “lijdend voorwerp” in bovenstaande situaties was ik zelf. Zielig? Nee hoor. Nou ja, toen voelde ik me best vaak zielig en eenzaam. Maar inmiddels durf ik wel te zeggen dat mijn eigen ervaring één van de sterkste drijfveren vormt voor wat ik doe en hoe ik nu in het leven sta. Dus mocht je deze voorbeelden herkennen: hang in there en vertrouw op jezelf. Life will get better.

Wie weet wat er komen gaat.....

Thu, 01 Sep 2022 19:57:23 GMT

Leuk....een verrassing....

‘Wat?! Gaan we nu al naar huis? Hoezo?’

‘Waarom moeten we nu al naar tante Lies? Ik dacht dat dat nog heel lang duurde en zit nu midden in het bouwen van mijn kasteel!’

* Gaan we al naar het feestje?
- Nee schat, nog niet. Dat is vanmiddag pas.
* Ah, maar ik heb er zoveel zin in!

En een kwartier later komt dezelfde vraag nog een keer. En na een half uur nog een keer….Herkenbaar?

Veel (hooggevoelige) kinderen hebben behoefte aan voorspelbaarheid. Weten wat er gaat komen, geeft houvast. Een 6-jarig meisje die ik deze week begeleidde, zei het heel duidelijk: ‘ik vind het gewoon heel fijn als ik weet wat ik kan verwachten.’

En nee, dat kan niet altijd. Er kunnen altijd onverwachte dingen gebeuren waardoor het anders loopt. Maar een beetje houvast, weten wanneer je het een af moet ronden en het ander moet starten, geeft absoluut rust.

‘Maar’, vroeg deze moeder mij, ‘hoe doe je dat dan?’
Daar zijn verschillende manieren voor en is afhankelijk van wat past bij je kind en bij de leeftijd natuurlijk.

Wat vaak goed werkt, is om samen een overzichtje te maken van wat er de volgende dag op het programma staat. Per (school)week een planning maken, is ook een goed idee. Je kunt kiezen voor een overzichtje met tekst, maar is je kind nog wat jonger dan zijn tekeningen meer geschikt. Een krijtbord in je keuken of woonkamer is een perfect middel om de week inzichtelijk te maken.

Tijdens het op bed leggen van de kinderen is een goed moment om even kort de volgende dag door te spreken. Zo weten ze wat er op de planning staat en of dit afwijkt van het normale schema.

Wanneer een jong kind om de haverklap vraagt wanneer jullie nou eindelijk naar dat feestje gaan, kan het werken om bijvoorbeeld aan te geven dat jullie na de middagboterham vertrekken. Een tijd noemen, heeft dan nog niet zoveel zin. Maar een maaltijd, middagslaapje of andere terugkerende activiteit op de dag zorgt ervoor dat je kind ook echt een beeld heeft van hoe de dag eruit ziet en wanneer jullie eindelijk naar dat leuke feestje vertrekken!

En gouden regel, als iets afwijkt van hoe het normaal verloopt: bereid je kind altijd tijdig en goed voor. Laat ze vragen stellen als het niet helemaal duidelijk is en raffel zo’n gesprekje niet af. Geef ruimte voor eventuele gevoelens van spanning en toon begrip dat nieuwe dingen heel spannend kunnen zijn. En een hele belangrijke: omarm de gevoeligheid van je kind, niet alle kinderen houden van verrassingen…..

Bron foto meisje: Gettyimages

Herken je dat?

Tue, 29 Mar 2022 08:42:06 GMT

Herken je dat?

Mijn afgelopen week was supertof en gevuld met alleen maar leuke activiteiten. Van een activiteit tijdens de #dutchhappinessweek tot een kennismaking met een moeder. Van de kickoff van een nieuwe training tot de begeleiding van mijn mentorleerling.

Alleen maar hele leuke dingen die mijn agenda vulden. Maar na zo'n week met heel veel contactmomenten heb ik nu vooral behoefte aan wat meer rust.

Misschien werkt het voor jouw kind ook wel zo. Idealiter bouw je in een week voldoende rust in. Zodat je kind na school (veel prikkels!) ook tijd en ruimte heeft om af te bouwen. Hoeveel rust je kind nodig heeft en hoe dat ontprikkelen eruit ziet, is een mooie zoektocht die je samen kunt ondernemen. Voor de een werkt sporten als een tierelier en de ander duikt liever weg in een goed boek.

Kunnen jullie hier wel wat ondersteuning in gebruiken? In een vrijblijvende kennismaking verkennen we hoe die ondersteuning eruit kan zien!

#ontspannen #ontprikkelen #overprikkeling #drukte #volhoofd #lezen #hsp #hooggevoelig #hspkind #relax #hoogsensitief #hooggevoeligheid #hoogsensitiviteit

�� Andrea Piacquadio via Pexels

Wat is jouw talent?

Thu, 24 Feb 2022 09:43:13 GMT

Welke talenten zitten er in jouw schatkist?

Iedereen heeft ze. Maar niet iedereen is zich er altijd van bewust. Je talenten!

Waarom is het nou zo belangrijk om je talenten te kennen?
Weten waar je goed in bent, vergroot je zelfvertrouwen. Wanneer je met iets bezig bent, wat je goed kunt, voel je je goed. Je voelt je blij, misschien zelfs wel gelukkig. Je zit in een flow en maakt zo je hoofd leeg. Je denkt even niet aan datgene wat moeilijk of lastig is, maar je bent gewoon lekker chill.

Onderzoeken welke vaardigheid nou precies maakt dat jij zo goed in iets bent, zorgt ervoor dat je die vaardigheid ook kunt toepassen in situaties die je lastig vindt.

Een voorbeeld: je bent onwijs goed in voetballen. Vooral op de momenten waarop het spel omkeert en je snel moet schakelen sta jij je mannetje of vrouwtje. Jij hebt namelijk overzicht. Je weet precies waar de bal heen moet om deze kans te pakken. Jouw talent is dus dat je snel kunt reageren, omdat je overzicht hebt.

Stel nou eens dat je dit plaatst in een andere situatie. Je durft nog niet zo goed alleen naar school te fietsen. Je vindt het spannend, omdat er van alles kan gebeuren waar jij niet op gerekend had.

Er rijden veel auto's waardoor het moeilijk oversteken is.
Het fietsenrek lijkt heel vol waardoor je bang bent je fiets niet kwijt te kunnen.

Denk dan eens terug aan de situatie op het voetbalveld. Waar was jij ook alweer goed in? Oh ja, reageren, omschakelen vanuit overzicht. Als je dat toepast op deze situatie en je hoofd koel houdt (vanuit jouw vertrouwen dat je dit kunt!) heb jij dat plekje in de fietsenstalling zo gevonden. Gelukt! Weer een beetje zelfvertrouwen erbij! ❤

In mijn 3-delige training gaan we onder andere op zoek naar jouw talenten. Tijdens de eerste middag onderzoeken we welke welke vaardigheden jij hebt waar je trots op kunt zijn! Een waardevolle middag en een opsteker voor je zelfvertrouwen!

Meer weten over deze toffe training die ik zowel in Breda als Bavel aanbied? Kijk op mijn site voor meer info!

Goede voornemens

Thu, 06 Jan 2022 12:43:22 GMT

Wat zou jij willen veranderen komend jaar? Dat vroeg ik aan mijn 7-jarige zoontje tijdens het zoveelste potje Monopoly.

“Ik zou willen dat er geen corona meer was, was zijn antwoord.” Eh ja, ik denk dat er veel mensen zijn die dezelfde wens hebben. Maar helaas heb je daar weinig invloed op. “Dus”, vroeg ik hem, “wat zou je zelf anders willen doen?”

Toen bleef het even stil. Na een tijdje zei hij: “Dan zou ik wel anders willen reageren als ik boos ben.”
“Wat een mooi voornemen!”, reageerde ik. Lang leve het reflecterende vermogen van een hoog-gevoelig kind. “Wat doe je nu dan als je boos bent?”, vroeg ik hem.
Gniffelend antwoordde hij: “Soms sla ik, schop ik of duw ik dan. Maar ik zou liever gewoon zeggen dat iemand moet stoppen, omdat ik het echt niet fijn vind. Maar dat vind ik wel lastig, want dan ben ik zo boos en dan is het alweer gebeurd voor ik het weet.”

Behalve dat dit inzicht voor een 7-jarige al heel wat is, is het op deze leeftijd nog erg lastig om je eerste impulsieve reactie te onderdrukken. Je reageert vanuit boosheid over iets wat de ander je heeft aangedaan.

Als tip gaf ik mijn jongste om zichzelf te trainen. Door eerst eens 10 seconden niet te reageren. In die tijd geef je je emotie (vaak boosheid) de ruimte om wat te zakken. Als je dit vaker oefent, lukt het je steeds vaker om niet meteen boos te worden, dus niet meteen te duwen of slaan. In plaats daarvan focus je je bijvoorbeeld op je ademhaling. Als je ademhaling rustiger en regelmatiger wordt, word je hoofd ook weer wat rustiger en zakt je boosheid. Pas al je rustiger bent, kun je het gesprek aan over waarom je boos bent en wat je niet fijn vond.

Als het niet meteen lukt je boosheid te laten zakken, dan kun je ook werken met andere manieren om je te uiten. Bijvoorbeeld door tegen een bal aan te trappen buiten, op en neer te springen of hard in een kussen te slaan. Door je fysiek te uiten, neemt de boosheid vaak ook af en deze manieren zijn vele malen beter dan het botvieren op de ander.

Dit is niet iets wat meteen lukt als je het drie keer hebt geprobeerd en eerlijk gezegd vind ik het zelf ook nog wel eens lastig om niet meteen te reageren. Vooral als er al wat dingen voorgevallen zijn of als je moe bent. Maar benader het positief en leg vooral de nadruk op de keren dat het al beter lukt.

Een leuke manier om de vooruitgang vast te leggen is door het visueel te maken. Laat je kind bijvoorbeeld een egel kleien en stop hier 10 kleine prikkertjes in. Elke keer als je kind niet meteen reageert wanneer er iets voorvalt, laat je hem of haar een prikkertje uit de egel halen. Zo ziet je kind dat het steeds wat beter gaat!

Een mooi gezamenlijk voornemen om samen met je kids aan te werken!

#ikbenboos
#hooggevoeligekinderen
#hspkids
#hsp
#hoogsensitief
#hoogsensitiviteit
#hooggevoelig
#omgaanmetboosheid
#emoties

Derde kerstdag, de drukte voorbij of niet.....?

Tue, 28 Dec 2021 11:03:32 GMT

Derde kerstdag. De kinderen zoeken allebei de rust van hun eigen kamer op, manlief rommelt wat aan en ik maak een fijne wandeling. Het is typisch voor ons gezin dat we na een paar drukke kerstdagen, met veel prikkels, allemaal op onze eigen manier rust zoeken.

Ik ga dan graag naar buiten om mijn hoofd leeg te laten waaien en mijn oren (pieeeeeeep) vooral tot rust te laten komen. Onze oudste installeert zich met muziek en een fijn boek in haar zitzak en de jongste duikt in een stapel Donald Duckies die hij allemaal al vier keer heeft gelezen, maar who cares.....

Zo hebben we allemaal onze eigen maniertjes om weer te ontprikkelen en bij te komen van drukke dagen.

Hoe is dat bij jullie na de Kerstdrukte? Wat doen jullie om weer tot rust te komen? Of weet je niet goed hoe je jouw kind weer in de relaxstand krijgt? Neem dan eens contact met me op! Dan gaan we samen op zoek naar wat werkt voor jouw kind. En dus voor jou!

#ontprikkelen

#kerstdrukte

#drukhoofd

#piependeoren

#lekkerthuis

#indenatuur

#muziekontspant

#ontspanning

#lekkeruitwaaien

#hooggevoelig

#hsp

#hoogsensitief

#hooggevoeligheid

#hoogsensitiviteit

Kinderpraat

Mon, 13 Dec 2021 13:04:59 GMT

Gisteren zat ik lekker te lunchen met mijn dochter van 9. Opeens vanuit het niets. ‘Mama, als je iets steelt omdat je arm bent, ben je dan toch een dief?’

Oh, wat een KADOOTJE, want mama houdt van dit soort vragen! Zeker een half uur zijn we hierover aan het filosoferen geweest. Want wanneer ben je een dief? Is er een verschil tussen een dief en een crimineel? Heeft de reden waarom je iets doet invloed op het labeltje ‘dief’ of ‘crimineel’? Maakt het nog verschil of je ‘alleen maar’ iets jat van iemand of dat je iemand daarbij ook nog geweld aan doet? Is het minder erg als je aan je misdrijf geen geld verdient?

Elke vraag roept weer een nieuwe vraag op. Want een definitie is één ding, maar je hebt altijd omstandigheden. Redenen die maken dat je misschien zelfs wel een klein beetje begrip voor iemand op kunt brengen. Hoe erg het ook is wat iemand gedaan heeft.

Mijn dochter had mij niet blijer kunnen maken op zondagmiddag. Wat een heerlijk gesprek!
En ik realiseer me hoe mooi het is als je met elkaar dit soort dingen kunt bevragen. Vanuit nieuwsgierigheid. Niet alleen wanneer je klein bent, maar ook later als je groot bent.

#nieuwsgierig
#filosoferenkunjeleren
#kinderpraat
#altijdnieuwsgierigblijven
#kindercoaching
#kindercoach

De dag dat de rust wederkeert....

Mon, 06 Dec 2021 16:02:02 GMT

6 december, de dag dat Sinterklaas weer vertrekt richting Spanje. De dag dat de rust wederkeert. Veel ouders zullen dit ongetwijfeld herkennen en stiekem hebben uitgekeken naar dit moment. De opbouwde spanning is er uit, kadootjes zijn uitgepakt en daarmee keert de rust langzaam terug.

Ik ben vanochtend begonnen met een fijne wandeling. Even de rust opzoeken om weer een beetje op te laden. En ook bij de kinderen zie ik deze behoefte. De een trekt zich terug op zijn of haar kamer, zet een koptelefoon met muziek op en de ander gaat juist lekker een potje voetballen om even fysiek te ontladen.

Hoe gaat dat bij jullie thuis?

#heerlijkeavondjeisweervoorbij

Het bim-bam-bomvolle hoofd van Sinterklaas!

Mon, 08 Nov 2021 12:33:02 GMT

Het feest kan weer beginnen....

Een tijdje geleden realiseerde ik me opeens hoe snel de tijd gaat. De zomervakantie was achter de rug, de eerste weken op school een feit en ook de verjaardag van de oudste was inmiddels geweest. De gedachte dat de drukke decembermaand niet meer zo ver weg was, drong zich op. Maar tegelijk met het gevoel van opzien tegen die drukte diende zich ook een nieuw idee aan. Want ik ben vast niet de enige die mixed feelings heeft over die, gevoelsmatig eeuwigdurende, periode voorafgaand aan Pakjesavond.

Natuurlijk is het een super speciale tijd, maar de drukte en vooral de spanning die er om heen hangt, kan ik toch echt missen als kiespijn. De hype er omheen startend met de pepernoten die tegenwoordig in augustus al te vinden zijn in de supermarkt. De spanning die al weken van tevoren wordt opgebouwd met een Sinterklaasjournaal, de intocht, je schoen zetten en bezoekjes van Sinterklaas op soms wel zeven verschillende adressen.....ik geef het je te doen als kind. Als je daar niet helemaal hyper van wordt!

Dit alles inspireerde mij tot het schrijven van het verhaal 'Het bim-bam-bomvolle hoofd van Sinterklaas'. Een verhaal dat meer dan herkenbaar zal zijn voor kinderen met een vol hoofd waarin de spanning soms alleen maar oploopt zonder te weten hoe je die kunt ontladen. Een verhaal dat laat zien aan kinderen dat zelfs Sinterklaas af en toe even de weg kwijt is.....

Dit verhaal deel ik graag met jullie! Heb je interesse? Laat je gegevens dan achter en geef aan bij de opmerkingen dat je graag het e-book van Sinterklaas wil ontvangen. Je vindt dit gratis e-book dan zo snel mogelijk in je mailbox! Leuk als je even laat weten wat je ervan vindt!

Wil je daarna meer weten over het omgaan met de vele prikkels rondom Sinterklaas? Lees op mijn site dan meer over de
2-delige online workshop 'Help, is het feest al voorbij?'. Deze workshop geeft jou en je gezin handvatten om relaxter de Sinterklaasperiode door te komen.

De week tegen het pesten

Wed, 29 Sep 2021 08:37:01 GMT

De week tegen het pesten. Ik krijg al bijna een zwaar gemoed als ik die woorden opschrijf. Want liever zou ik hebben dat die week niet nodig was. Dat het niet nodig was om er aandacht voor te vragen. Dat er geen enkel kind last zou hebben van nare opmerkingen. Uitsluiting. Er niet bij horen. Wat je ook probeert.

Een briefje achterop je rug geplakt. Als (een van de) laatste gekozen worden bij de gym. Nare opmerkingen die gesmoesd worden, maar net hard genoeg, zodat je het alsnog hoort. Uitgenodigd worden op een feestje om vervolgens het partijtje lang in de zeik te worden gezet. Docenten die je voor de groep zetten om de oplossing van die knettermoeilijke som op het bord te schrijven. Wetende dat het je niet lukt. Opmerkingen wat je dan in vredesnaam op het VWO doet als dit je niet eens lukt.

Allemaal vormen van pesten. Doet het pijn? Ja. Heb je hier lang last van? Tja, wat is lang…. Kun je leren om met deze ervaring om te gaan en het misschien zelfs een plekje te geven? JA.

Maar laten we nou met z’n allen proberen om het niet zover te laten komen. Door aandacht te hebben voor preventie. Door een veilig klimaat te creëren in de klas, op de sportclub en thuis. Zodat het helemaal niet nodig is om je pestervaring te moeten verwerken.

Dus stop pesten. NU .

De dag van het Luisteren

Thu, 16 Sep 2021 07:43:57 GMT

De kracht van echt luisteren....

Het klinkt zo simpel. Luisteren. Maar echt naar iemand luisteren, poeh… Dat valt nog niet mee. Hoe vaak gebeurt het niet dat je tijdens een gesprek afgeleid bent? Je bent ondertussen in je hoofd een boodschappenlijstje aan het opstellen. Of afgeleid door je mobieltje. Of wat mij regelmatig overkomt: ‘hé kijk, een Vlaamse Gaai’……

En hoe irritant als het andersom is. Je vertelt iets aan een ander en krijgt een reactie waardoor je je voelt alsof je tegen een muur aangepraat hebt.

Maar dan echt luisteren. In volle aanwezigheid bij de ander zijn. Met oprechte interesse.

Ik kan genieten van gesprekken waarin mensen echt naar elkaar luisteren. Met vragen die je prikkelen om net een laagje dieper door te denken. Of juist om door te vragen bij de ander, omdat je oprecht nieuwsgierig bent naar iemands beweegredenen.

Ook voor kinderen is het ontzettend belangrijk dat je echt luistert. Schreeuwt jouw kind wel eens “je luistert niet!”? Dikke kans dat je dan ook echt niet goed geluisterd hebt. Of dat je in elk geval de onderliggende boodschap niet hebt opgepikt. Zeker gevoelige kinderen voelen perfect aan wanneer je niet bij de les bent en eigenlijk niet echt mee krijgt waar ze het over hebben.

En helemaal eens, je kunt niet altijd 100% aan staan en tijd, energie en aandacht hebben om helemaal in een gesprek te duiken. Maar wat is het waardevol als het wel lukt om elke dag even een moment te hebben waarin je echt luistert naar je kind. Luister niet alleen naar de woorden, maar voel ook op welke manier je kind praat en kijk naar hoe het lichaam praat. Wat zegt je kind niet letterlijk wat het lichaam of een bepaalde houding wel vertelt?

Je kind vertelt jou op die manier wat hij nodig heeft, in het algemeen of misschien wel specifiek van jou. Je kind vertelt jou op die manier hoe het met hem gaat. Je kind vertelt je of hij met bepaalde onderwerpen worstelt of misschien wel ergens onzeker over is. Hoe mooi is het dan als jij die boodschap eruit kunt halen. Door te luisteren, te kijken en te voelen. Door vragen te stellen. Door te checken of je goed begrepen hebt wat hij net gezegd heeft.

Door te luisteren naar je kind voelt het zich begrepen, gezien en erkend. Je kind leert zo dat hij er toe doet. Dat je hulp mag vragen en dat hij niet alleen is. Je kind leert dat het ruimte in mag nemen en dat hij die ruimte ook verdiend. En misschien wel het allerbelangrijkste: je kind leert dat het jou kan vertrouwen. Een fijne, veilige haven waar je kind altijd zichzelf mag zijn.

Vandaag dus de Dag van het Luisteren. Voor wie ga jij vandaag je oren extra goed open zetten?

Holiday time!

Fri, 23 Jul 2021 14:17:02 GMT

Laat die heerlijke zomervakantie maar komen!

Nou ja, voor de kinderen dan toch. Ik werk nog even door. ��

Maar als de kids al thuis zijn, heb ik toch al een beetje een vakantiegevoel. Het hoeft allemaal niet precies op uur en tijd en we hoeven niet te haasten. Heerlijk! Ik deel mijn werktijden in zoals het past en als het 's avonds iets later wordt, dan is dat ook geen punt.

Maar misschien herken je dit wel. Je kijkt helemaal uit naar de vakantieperiode om bovenstaande redenen. Eindelijk is het zover. En dan.... je kinderen zijn thuis, maar zijn helemaal niet relaxed. Om de haverklap vliegen ze elkaar in de haren, ze zijn super snel geïrriteerd en kunnen niets van elkaar hebben. Daar gaat je fijne vakantiesfeertje ��.

Ik heb inmiddels een soort van gebruiksaanwijzing gevonden met wat voor onze kinderen goed werkt:

⛱ geen verplichtingen

⛱ ruimte om eigen dingen te doen

⛱ rust en begrip, buig wat meer mee en heb begrip voor de ontlading die er na een heel schooljaar uit moet

Voor ieder kind is het natuurlijk anders, maar wij komen zo een heel eind ☀️!

Hele fijne zomer!

Een bijzondere eigenschap

Sun, 20 Jun 2021 12:51:45 GMT

De laatste dag alweer van de Week van de HSP! Op deze laatste dag, en Vaderdag, en Wereldvluchtelingendag, schrijf ik dus mijn laatste blog in het kader van deze bijzondere week. Ik hoop dat deze week heeft bijgedragen aan meer bekendheid over hoogsensitiviteit en wellicht ook meer begrip en meer aandacht voor de mooie kanten van deze eigenschap.

Want dat is wat het is, een eigenschap. Het is geen ziekte, het is geen stoornis, het is een eigenschap. Eentje die soms lastig is, maar vooral een eigenschap waar ook hele mooie dingen uit voort komen.

Afgelopen dagen vertoefde ik met mijn mooie gezin in de Biesbosch waar we met zijn vieren intens hebben genoten van de prachtige natuur. Ook al hebben we heel veel beestjes niet gezien, we hebben genoten van de fluitende vogeltjes in de ochtend, de donzige wolken in de avond die zo prachtig opgelicht werden door de zon en de gezellige sfeer van het trekkershutje waar we verbleven.

Ik geniet dan van de leuke gesprekken die we hebben, de vele vragen die gesteld worden en de kinderen die heerlijk knuffelend samen in één groot bed liggen. Die zich oprecht om elkaar bekommeren als de een zich pijn heeft gedaan en een arm om elkaar heen slaan als ze merken dat de ander dat nodig heeft. Want ook dat is wat deze prachtige eigenschap met zich mee brengt.

Heb jij het gevoel dat jouw kind ook wel eens hooggevoelig zou kunnen zijn en zoek je handvatten om te zorgen dat hij of zij hier beter mee om kan gaan? Neem gerust contact met me op, dan denk ik graag met jullie mee. Om te zorgen dat deze prachtige eigenschap volledig tot bloei kan komen!

Het belang van me-time

Thu, 17 Jun 2021 09:21:48 GMT

Voor wie het totaal heeft gemist, deze week is de Week van de HSP! Een week die volledig in het teken staat van hoog sensitiviteit. Daarom schrijf ik deze week elke dag een blog over hoog gevoeligheid; de uitdagingen en de prachtige kanten ervan!

Jaren geleden vond ik het egoïstisch. Stel je niet zo aan. Heb je dat nou echt zo nodig? Ik kan toch nu niet zo maar de deur achter me dichttrekken. Ik moet nog zo veel doen. Me schuldig voelen tegenover mijn partner. Maar inmiddels durf ik er steeds vaker aan toe te geven: ME-time!

Inmiddels weet ik dat een uurtje me-time niet alleen voor mezelf heel fijn is, maar ook voor mijn nabije omgeving. Meestal vul ik deze tijd door een wandeling te maken. Rust, maar toch actief bezig zijn. De beweging zorgt ervoor dat mijn hoofd tot rust komt.

Visueel ingesteld als ik ben, vergelijk ik mijn hoofd wel eens met een bolletje wol dat helemaal door de war is geraakt. Je weet niet zo goed waar het begin zit en waar je dus moet starten om de boel te ‘ontwarren’. Als ik dat merk bij mezelf is het de hoogste tijd voor een wandeling! En ik vind het elke keer weer een klein wondertje om te merken dat ik daarna mijn gedachten weer op een rijtje heb en het begin van mijn bolletje wol weer heb weten te vinden.

Bovendien zorgt het groen om me heen dat ik altijd weer nieuwe inspiratie krijg. Na zo’n wandeling heb ik weer allerlei ideeën om aan de slag te gaan in mijn praktijk. Uitdagingen waarvan ik vooraf niet weet hoe ik het aan moet pakken: ik ga wandelen en daarna weet ik hoe ik het moet oplossen. Magisch toch?

Ook bij mijn kinderen merk ik dat ze het nodig hebben om zich af en toe even terug te trekken. Als ik de kinderen kwijt ben, zitten ze steevast ergens in een hoekje of op hun bed te lezen in een boekje. Hun manier om even bij te tanken, afstand te nemen en even in hun eigen wereld te duiken.

Hoe zorg jij voor voldoende you-time? En wat is jouw ideale invulling daarvan?

#hsp

#hooggevoeligheid

#hoogsensitiviteit

#weekvandehsp

#metime

#zorgvoorjezelf

#ontwarren

#ontprikkelen

Waarom is dat zo? Hoe komt dat dan? En dan?

Tue, 15 Jun 2021 09:46:55 GMT

Vandaag het tweede blog in de Week van de HSP! Dit keer over de diepzinnige vragen die hoog-gevoelige kinderen kunnen stellen….

Ik herinner me nog dat ik vroeger regelmatig ‘daarom’ hoorde als ik weer eens wilde weten waarom iets nou eigenlijk zo was…Ook met de kreet ‘daarom is geen reden’ kwam ik meestal niet veel verder. Ook nu nog, als soort van volwassene, hoor ik mezelf regelmatig aan iemand vragen ‘maar waarom dan?’. Ik denk dat sommige mensen regelmatig gek van me worden,��!

Hier thuis heb ik daar ook een prachtig voorbeeld van. Nou hebben we twee hele nieuwsgierige kinderen, maar de jongste spant echt de kroon. Al vanaf het moment dat hij praat is ‘waarom’ één van zijn favoriete woorden. Als 3-jarige wilde hij al weten hoe het koffiezetapparaat werkt en waar nou eigenlijk dat water vandaan komt waarmee je je handen onder de kraan wast. Dus hing hij ondersteboven in het gootsteenkastje om eens even te onderzoeken hoe dat zit.

Maar het blijft niet bij dit soort dagelijkse vragen. Nee hoor…een paar jaar geleden zaten we heerlijk te lunchen. Lekker simpel boterhammen eten met een 4- en een 6-jarige. Lekker rustig even tussendoor opladen na een ochtend op school. ‘Mama, geloof jij in God?’ Eh, ook goedemiddag, die zag ik niet aankomen....Maar leuke vraag, daar ga ik natuurlijk op in. Want ik vind het echt te leuk dat dit soort vragen gewoon gesteld worden bij mijn boterham met pindakaas! En zo ontstond er een prachtig gesprek over het wel of niet bestaan van God, de oerknal en de evolutietheorie. Geweldig toch!

Heerlijk vind ik het om te zien hoe kinderen zich kunnen verwonderen en oprecht nieuwsgierig zijn naar de wereld om hen heen. Veel volwassenen weten niet meer zo goed hoe dat moet: nieuwsgierig zijn en je echt verwonderen over iets. Het is gewoon zo. Maar niets is gewoon maar zo! In het woord verwonderen zit niet voor niets het woordje ‘wonder’ verstopt…

Probeer weer eens met de blik van een kind (of een toerist!) door je stad heen te lopen. Alsof je er voor het eerst bent. Kijk naar boven, wat zie je daar? Wees nieuwsgierig naar wat er om het hoekje te zien is. Stel echte vragen aan je gesprekspartner en probeer eens te onderzoeken wat hij of zij echt bedoelt. En ik zou zeggen: gebruik vooral het woord WAAROM eens wat vaker!

Hooggevoelig? Ik?

Mon, 14 Jun 2021 09:44:06 GMT

Tot drie jaar geleden had ik wel eens van het begrip gehoord, maar me er nooit heel erg in verdiept. Totdat de kleuterjuf van onze jongste ons vroeg of we wel eens van hoog sensitiviteit gehoord. Eh ja, van gehoord wel, maar daar stopte mijn kennis dan ook meteen.

‘Lees daar maar eens wat over’, zei de kleuterjuf. ‘Je zult misschien wel het een en ander herkennen in jullie zoon.’ Dus braaf als ik ben, heb ik alles over dit onderwerp wat los en vast zat gelezen. En inderdaad…wat een herkenning!

Het ‘standaard’ vragenlijstje wat hiervoor gehanteerd wordt, konden we bijna aan één stuk door met JA beantwoorden. En niet alleen voor de jongste, ook voor onze dochter herkende ik enorm veel hierin. Het verklaarde al met al een hoop.

Hoe wij ons altijd verbaasden dat kersverse ouders met hun zoete baby een terrasje pakten en wij alleen maar konden denken: maar hoe dan??! Boodschappen doen was op sommige dagen het hoogst haalbare in ons kersverse gezinnetje. Met zeker ook een zoete baby, maar dan wel eentje die voldoende rust moest krijgen en vooral niet overdreven veel prikkels.

Ook voor mijzelf vielen er een hoop puzzelstukjes op zijn plaats. Mijn hersteltijd én enorme behoefte aan alleen zijn als ik drukke dagen heb gehad, mijn scherpe neus (zowel voor geurtjes als sfeer ��), details die mij wel opvallen, maar niemand anders lijkt te zien….

Het altijd goed willen doen, snel ontroerd raken door muziek of verhalen en ontzettend chagrijnig worden als ik honger heb (en dat is best vaak….)!

Wat werkte het bevrijdend om te weten dat hier blijkbaar een naam aan hangt: hoog sensitiviteit.

Ik ben niet van de labeltjes en het verdelen in hokjes, zeker niet. Maar het helpt mij te weten waar deze kenmerken vandaan komen. En beter nog, het helpt mij om te accepteren dat ik geen eindeloze energie heb, dat ik voldoende tussendoor moet opladen en mijn 8 uurtjes slaap heilig zijn. En het helpt mij om vooral te focussen op de positieve kanten van hoog sensitiviteit.

Want als je weet hoe je er mee om moet gaan, is het prachtig om hoog sensitief te mogen zijn!

#hooggevoelig

#weekvandehsp

#hoogssentiviteit

#hsp

#hooggevoeligekinderen

Helaas....

Thu, 03 Jun 2021 13:43:08 GMT

Helaas is het niet iets van het verleden of juist alleen van deze tijd. Nee, het is er altijd al geweest en zal er waarschijnlijk ook altijd zijn. Pesten.

Iedereen die ooit gepest is, zal het gevoel en de bijbehorende gedachten herkennen. Ik doe er niet toe. Niemand vindt mij leuk. Ik hoor er niet bij. Niemand ziet mij zoals ik echt ben. Wat doe ik toch steeds verkeerd…

Logisch gevolg dat je ook zelf gaat geloven dat je de moeite niet waard bent. Het wordt je nieuwe waarheid.

Gevoed door mijn eigen ervaringen hierin voel ik een enorme drive om me in te zetten voor kinderen die slachtoffer zijn van pestgedrag. In de klas, thuis, op sportclubjes of in de buurt. Elk kind verdient een veilige omgeving waarin hij of zij zichzelf mag zijn.

Ook al heb je maar één supporter, één fan. Die ene fan maakt het verschil. Die fan kan je vertrouwen geven. Je laten voelen dat je meer dan de moeite waard bent. En goed bent zoals je bent.

Ik ga ervoor om voor jouw kind het verschil te maken. Zodat zijn waarheid weer verandert in een waarheid waarin jouw kind blij is met wie hij is. En dat ook voor de volle 100% durft uit te stralen!

Dit doe ik als kindercoach vanuit mijn eigen praktijk, maar ook als schrijver van ‘Sammie, haar weg naar geluk’.

Ik ga ervoor! Jij ook?

Vanaf nu te bestellen!!

Mon, 17 May 2021 07:37:05 GMT

Lieve mensen! Vanaf nu te bestellen........��:

Sammie en haar weg naar geluk!

Laat je samen met je kind door Sammie inspireren om zo te ontdekken dat het oké is om "anders" te zijn. Dat ieder kind uniek is. Sammie helpt je om een gesprek te voeren met je kind over dat wat iedereen wil: erbij horen. Met als allerbelangrijkste doel dat je je eigen unieke IK mag zijn!

Leuk om samen met je eigen kind(eren) te lezen. Maar ook om in de klas te lezen en daarna een mooi gesprek te voeren met je leerlingen. Of om in te zetten in je praktijk als je kindercoach bent, kindertherapeut of orthopedagoog.

Leeftijd doelgroep: vanaf 7 jaar

Voor € 14,95 (ex verzendkosten) bestel je hier jouw exemplaar!

Leuk als je me laat weten wat jullie ervan vinden!

Delen is heeeeel lief!

#kinderboek

#kindercoach

#leefjedromen

#inspirerend

#hsp

#hooggevoelig

Pech- en geluksvogels

Mon, 10 May 2021 09:26:04 GMT

Een tijdje terug las ik het boek ‘Ja, omdenken als levenshouding’ van Berthold Gunster. Hierin werd beschreven dat er mensen zijn die zich ultieme geluksvogels voelen. Maar er zijn ook mensen bij wie het altijd tegenzit en niks lukt. Ze lijken altijd pech te hebben. Uit onderzoek is gebleken dat geluk en ongeluk gelijkelijk verdeeld is over de mensheid. En dat er dus niet zoiets bestaat als een pech- of een geluksvogel. Maar in het onderzoek dat volgde, bleek dat er wel degelijk grote verschillen waren in het gedrag van deze twee types.

Aan tafel met ons gezin vertelde ik over het boek dat ik aan het lezen was. Ik legde uit wat er uit het onderzoek kwam, noemde de voorbeelden hierbij en ik vroeg mijn beide kinderen of ze zich een pechvogel of juist een geluksvogel voelen. Mijn dochter herkende zich in het voorbeeld van de pechvogel. In haar beleving gebeuren bij haar vaker dingen die onder de noemer ‘pech’ te scharen zijn. Mijn zoon daarentegen riep meteen dat hij echt een geluksvogel is. In zijn beleving lukt hem (bijna) alles en heeft hij heel vaak de ervaring ergens ‘geluk’ mee te hebben.

Heel grappig om het hier met je kinderen een keer over te hebben. Het zegt namelijk alles over de grondhouding waarmee een kind in het leven staat. Ga je uit van het positieve? Of ga je alle mogelijkheden overdenken en daarmee dus ook alles wat in potentie minder goed zou kunnen verlopen?

Hoe staat jouw kind in het leven? Als een pechvogel? Of als een echte geluksvogel? En hoe zit dat bij jou zelf?

Oh ja, het boek is trouwens een echte aanrader om eens te lezen. Om je overtuiging als geluksvogel bevestigd te zien of juist te leren omdenken als pechvogel zijnde ��!

Tadaa.....eindelijk is het zover!

Mon, 03 May 2021 10:23:18 GMT

Op deze feestelijke zonnige dag start ik officieel met mijn eigen coachpraktijk: SAMEN MET SAMMIE!

Het resultaat van een traject dat eigenlijk al is gestart in januari 2019. Een jaar waarin ik aan alles voelde, dit klopt niet meer. Het werk wat ik doe is mooi, maar het past me niet meer. Het schuurt en wringt en ik sta niet meer voor de volle 100% achter de dingen die ik doe. Loopbaancoach Wendy van Loon hielp me met het zoeken naar mijn drijfveren, mijn waarden en die facetten waar ik weer blij van zou worden. Het zaadje wat hier geplant is, heeft uiteindelijk geleid tot hele mooie nieuwe ervaringen. De start van mijn kindercoach-opleiding aan de Academie voor Psychodynamica inclusief de fantastische mede-kindercoaches die ik daar heb leren kennen. Mijn werkervaring als typecoach. Het coachings-traject bij Nathalie Roovers. Het zijn allemaal dingen die voortkomen uit dat ene kiempje geplant in de zomer van 2019 toen ik de knoop doorhakte en besloot mijn baan op te zeggen. En nu dus deze mooie bloem die uit dat kiempje voortkomt, mijn eigen praktijk!

De afgelopen tijd heb ik hard gewerkt aan het vormgeven van mijn website, social media kanalen en uitwerken van al die ideeën die in mijn hoofd zitten. En dat zijn er een hoop kan ik je vertellen ��!

Het idee van SAMEN MET SAMMIE is ontstaan vanuit mijn eigen ervaring en behoeften. Als kind had ik het weleens lastig. Het lukte niet altijd even goed om ‘mee te doen’ met anderen en ik vond het moeilijk om voor mezelf op te komen. Want hoe doe je dat nou zonder bang te zijn dat je er daarna helemaal niet meer bij hoort? SAMEN MET SAMMIE ga ik kinderen helpen die hier ook mee te maken hebben.

Is dit iets waar je ook jouw kind mee ziet worstelen? Zie jij je kind steeds onzekerder worden en kan hij of zij wel wat meer zelfvertrouwen gebruiken? Dan nodig ik je hierbij uit om eens een kijkje te nemen op mijn site, één van de social media kanalen of contact met me op te nemen zodat ik je meer kan vertellen over wat we samen kunnen bereiken!

#letsdothis

#kindercoach

#kindercoaching

#coachpraktijksamenmetsammie

#dreambig

Binnenkort is het zover....

duda-wsm@mijndomein.nl — Fri, 23 Apr 2021 12:07:45 GMT

Soms komen je dromen sneller uit dan verwacht!

Begin december las ik het verhaal van Sammie voor aan mijn vertrouwde medestudenten. En binnenkort kan iedereen het lezen: half mei verschijnt mijn allereerste (kinder)boek bij uitgeverij DwaalKracht!!

Sammie is een boek waarvan ik hoop dat het je inspireert om het gesprek aan te gaan. Met je eigen kinderen, de kinderen die in je klas zitten of de kinderen die je begeleidt als kindercoach, therapeut of orthopedagoog. Thema van het boek is ‘erbij horen’. Want hoe doe je dat eigenlijk in een tijd waarin de onderlinge verschillen juist uitvergroot worden en in een wereld waar zoveel van je verwacht wordt? Hoe zorg je ervoor dat je overeind blijft, dat je je eigen grenzen bewaakt en vooral jezelf blijft?

Nieuwsgierig? Terecht! ��

Binnenkort meer….mocht je anderen nieuwsgierig willen maken naar dit boek, deel dan vooral dit bericht! Graag zelfs!

Hierboven trouwens één van de originele tekeningen uit Sammie. Inmiddels zijn er prachtige tekeningen gemaakt door Luc Houweling die ervoor zorgen dat het een boek wordt om trots op te zijn!

De week tegen pesten

Omdat het zo hoort…..

Hoe om te gaan met meningen van anderen? Lees: minder empathische en/ of gevoelige mensen.

Een hooggevoelige leerling ondersteunen in de brugklas, hoe doe je dat?

Meer blogs lezen?

Help, hooggevoelig én brugklasser!

Hoe je het hoofd koel houdt als hooggevoelige brugklasser

Hooggevoeligheid en verlies, hoe werkt dat dan?

Als het verdriet overweldigend is

Wat is hooggevoeligheid nou eigenlijk?

Balans voor hooggevoelige personen: tips voor een rustiger leven

A struggle for life

Hooggevoelig en grenzen stellen: zo zeg je ‘nee’!

Waarom grenzen zo belangrijk zijn voor HSP-ers

Show you!

𝐀𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐛𝐞𝐳𝐢𝐠 𝐛𝐞𝐧𝐭 𝐦𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫, 𝐯𝐞𝐫𝐠𝐞𝐞𝐭 𝐣𝐞 𝐰𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐧𝐠𝐫𝐢𝐣𝐤 𝐯𝐢𝐧𝐝𝐭…..

Verbinding

Grapje! Moet toch kunnen?!

*Week tegen Pesten*

Wie weet wat er komen gaat.....

Leuk....een verrassing....

Herken je dat?

Wat is jouw talent?

Welke talenten zitten er in jouw schatkist?

Goede voornemens

Derde kerstdag, de drukte voorbij of niet.....?

Kinderpraat

De dag dat de rust wederkeert....

Het bim-bam-bomvolle hoofd van Sinterklaas!

Het feest kan weer beginnen....

De week tegen het pesten

De dag van het Luisteren

De kracht van echt luisteren....

Holiday time!

Laat die heerlijke zomervakantie maar komen!

Een bijzondere eigenschap

Het belang van me-time

Waarom is dat zo? Hoe komt dat dan? En dan?

Hooggevoelig? Ik?

Helaas....

Vanaf nu te bestellen!!

Pech- en geluksvogels

Tadaa.....eindelijk is het zover!

Binnenkort is het zover....

Soms komen je dromen sneller uit dan verwacht!

Week tegen Pesten