Helaas....
Joyce Kuijpers • 3 juni 2021
Helaas is het niet iets van het verleden of juist alleen van deze tijd. Nee, het is er altijd al geweest en zal er waarschijnlijk ook altijd zijn. Pesten.
Iedereen die ooit gepest is, zal het gevoel en de bijbehorende gedachten herkennen. Ik doe er niet toe. Niemand vindt mij leuk. Ik hoor er niet bij. Niemand ziet mij zoals ik echt ben. Wat doe ik toch steeds verkeerd…
Logisch gevolg dat je ook zelf gaat geloven dat je de moeite niet waard bent. Het wordt je nieuwe waarheid.
Gevoed door mijn eigen ervaringen hierin voel ik een enorme drive om me in te zetten voor kinderen die slachtoffer zijn van pestgedrag. In de klas, thuis, op sportclubjes of in de buurt. Elk kind verdient een veilige omgeving waarin hij of zij zichzelf mag zijn.
Ook al heb je maar één supporter, één fan. Die ene fan maakt het verschil. Die fan kan je vertrouwen geven. Je laten voelen dat je meer dan de moeite waard bent. En goed bent zoals je bent.
Ik ga ervoor om voor jouw kind het verschil te maken. Zodat zijn waarheid weer verandert in een waarheid waarin jouw kind blij is met wie hij is. En dat ook voor de volle 100% durft uit te stralen!
Dit doe ik als kindercoach vanuit mijn eigen praktijk, maar ook als schrijver van ‘Sammie, haar weg naar geluk’.
Ik ga ervoor! Jij ook?

Een persoonlijke ervaring met verlies en hoe dit als hooggevoelige moeder intens voelde. Ik ontdekte dat het toelaten van verdriet juist verbinding bracht binnen ons gezin. Door samen af te stemmen ontstond ruimte voor rouw, herinneringen, humor en zelfzorg. Daarom gun ik jou een verdiepingsdag voor ieder die ruimte wil maken voor je eigen verlies, gevoel en herstel.

“Nee hoor, maakt niet uit. Ik leg het nog wel een keer uit.” Ik voel me ineenkrimpen en nog kleiner worden. Ik, geen ster in wiskunde, en mijn docente, geen ster in geduld met kinderen die geen ster in wiskunde zijn. Het gevoel dat ik krijg bij haar woorden komen totaal niet overeen met wat ze zegt. De “maakt niet uit” voelt meer als een “dom kind, hoezo snap je dit niet?”. Ik kan talloze voorbeelden noemen van dit soort incongruent gedrag waarbij gevoel, gedachten en gedrag niet met elkaar overeenkomen. “Is hier net iets gebeurd? – Nee hoor, niks aan de hand.” (yeah right….) “Gaat het wel goed met je? – Ja hoor, hartstikke goed!” (aha…) “Vind je het echt niet erg als ik vast ga? – Nee, tuurlijk niet, ga maar.” (maar ondertussen….) Zeker wanneer je werkt met hoog-gevoelige kinderen, of toevallig een ouder bent van zo’n tof exemplaar, is het superbelangrijk dat wat je doet en zegt, overeenkomt met je binnenwereld. En mocht dat even niet lukken en je hebt een heel dapper exemplaar tegenover je dan krijg je het keihard terug dat het niet klopt! Maar wat ook kan gebeuren, is dat een hoog-gevoelig kind (dit geldt trouwens net zo goed voor een hoog-gevoelige volwassene) enorm begint te twijfelen aan zichzelf en zijn gevoel. Klopt het niet dan wat ik denk te zien en te voelen? Het is lastig dan om te bepalen op welke manier je op iemand af moet stemmen en hoe je moet reageren. Want wat klopt er nou? Jouw gevoel of wat iemand zegt? Merk je bij jezelf dat je niet altijd laat zien wat er binnenin bij je gebeurt? Misschien vind je het wel spannend om jezelf echt te laten zien of heb je 100.000 overtuigingen waarom je niet verdrietig of boos mag zijn. Laat staan dat je dat laat zien aan een ander! Of misschien ben je je helemaal niet bewust van je binnenwereld? En is het goed om eens wat vaker te voelen hoe het met je gaat. Is dit herkenbaar voor je en wil je dit wel eens een keertje uitzoeken voor jezelf? Of je nu behoefte hebt aan een los gesprek of meerdere coach-sessies, je bent meer dan welkom! Stuur me gerust een berichtje. #congruentzijn #laatjezelfzien #hsp #hooggevoelig #hooggevoeligekinderen #dapper #coach #samenmetsammie #twijfel #gevoel #intuitie #onderbuik #hooggevoelig









